พี่เลี้ยงที่รัก ภาค 3 : เสียวทั้งรูทั้งใจ โดยนายต๋อง

ตั้งแต่พี่น้ำผึ้งกลายมาเป็นพี่เลี้ยงของฉัน ชีวิตวัยรุ่นหำใหญ่ของนายต๋องคนนี้ก็ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย เธอไม่ใช่แค่เด็กมหาลัยหน้าตาน่ารักที่มาสอนหนังสือให้เด็กเอ๋อสมองช้าอย่างฉันอีกต่อไป แต่เธอคือทุกอย่าง เป็นทั้งครู ทั้งพี่สาว และที่น่าตื่นเต้นที่สุดคือการเป็นของเล่นที่ฉันสามารถทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ

วันนั้นพ่อกับแม่ไปต่างจังหวัด ทิ้งให้เราสองคนอยู่บ้านกันตามลำพัง บรรยากาศในบ้านเงียบเชียบผิดปกติ มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานเบาๆ กับเสียงหัวใจของฉันที่เริ่มเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่เห็นพี่น้ำผึ้งเดินลงมาจากข้างบนในชุดอยู่บ้านแสนบางเบา เสื้อกล้ามสีขาวตัวเล็กจนเห็นรอยนูนของหัวนมที่ตั้งชันขึ้นมาทักทาย กางเกงขาสั้นเนื้อนิ่มที่แทบจะกลืนหายเข้าไปในง่ามขาเวลาที่เธอเดิน

“ต๋อง หิวยังลูก” เสียงหวานๆ ของพี่เลี้ยงดังมาจากห้องครัว ฉันเดินตามไปโดยที่สายตาจับจ้องอยู่ที่ก้นงอนงามที่กำลังโยกย้ายไปมา

“หิวครับ” ฉันตอบเสียงห้าว ตาคมจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตของเธอ “แต่หิวอย่างอื่นมากกว่าข้าวนะพี่”

พี่น้ำผึ้งหันมายิ้มกรุ้มกริ่ม ดวงตาคู่สวยเป็นประกายวิบวับอย่างที่ฉันเริ่มคุ้นเคยดี เธอรู้ว่าฉันต้องการอะไร ร่างบางพลิ้วเข้ามาใกล้จนกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ผสมกับกลิ่นกายตามธรรมชาติลอยมาแตะจมูก

“หิวอะไรครับ บอกพี่ดีๆ สิ” เธอกระซิบ มือเรียวเล็กวางทาบลงบนหน้าอกกว้างของฉัน จงใจลูบไล้เบาๆ จนขนลุกซู่

“หิวหีของพี่น้ำผึ้ง” ฉันตอบตรงๆ ตามนิสัยเด็กเอ๋อ แต่น้ำเสียงมันแหบพร่าไปด้วยอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน มือหนาคว้าจับเอวบางแล้วกระชากเธอเข้ามาแนบชิด แก่นกายใต้กางเกงขาสั้นของฉันมันแข็งโปนจนแทบจะดันผ้าทะลุออกมา

“โอ๊ย! ใจเย็นสิต๋อง” เธอแสร้งทำเป็นตกใจ แต่มือไม้กลับไม่อยู่สุข ซุกซนลูบไล้ไปตามความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้อหน้าท้องฉันอย่างถือวิสาสะ “ไหนบอกหิวหี แต่น้องชายพี่ดันแข็งใส่พี่แบบนี้ กลัวจังเลย”

“ก็มันหิวมาก มันอยากกินน้ำผึ้ง” ฉันงับปากลงบนซอกคอหอมกรุ่นของเธอทันที ดูดเม้มแรงๆ จนพี่เลี้ยงสะดุ้งเฮือก เสียงครางหวานในลำคอหลุดออกมาเบาๆ

ความเงี่ยนมันพุ่งปรี๊ดขึ้นมาจนสมองแทบระเบิด ฉันผลักร่างบางให้หันหลังไปยันกับขอบเคาน์เตอร์ครัว กระชากกางเกงขาสั้นของเธอลงไปกองที่ข้อเท้าโดยไม่ทันได้ถอดใจ การกระทำที่หยาบกระด้างกลับเรียกเสียงหัวเราะคิกคักอย่างสะใจจากปากแดงระเรื่อของพี่น้ำผึ้ง

“นี่ต๋องจะเอาพี่ในครัวเลยเหรอ” เธอแอ่นก้นงอนๆ มาจ่อที่เป้าของฉันอย่างยั่วยวน แรงเสียดสีนั้นทำให้ฉันแทบคลั่ง กลิ่นอายความชื้นหื่นของเธอลอยมาแตะจมูกจนสันดานดิบมันเข้าครอบงำ

“มึงนี่มันอีตัวจริงๆ เลยนะพี่น้ำผึ้ง” คำหยาบหลุดออกจากปากฉันด้วยน้ำเสียงที่ทั้งเงี่ยนทั้งสะใจ

“ก็อีตัวของต๋องคนเดียวไงจ๊ะ” เสียงหวานตอบกลับมาอย่างท้าทาย มือเล็กๆ ของเธอย้อนมาปลดกระดุมกางเกงฉันอย่างชำนาญ ปลดปล่อยลำหำขนาดใหญ่ยักษ์ที่กำลังแดงก่ำด้วยความคั่งคัดออกมา

ฉันไม่รอช้า ใช้มือจับโคนลำเอ็นดันหัวบานใหญ่จ่อเข้าไปที่ปากทางที่เปียกแฉะราวกับมีน้ำผึ้งไหลออกมาจริงๆ ก่อนจะสอดใส่เข้าไปในคราเดียวจนสุดโคน เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นไปทั่วห้องครัว ผสมกับเสียงกรีดร้องครางอย่างเสียวซ่านของพี่น้ำผึ้ง

“อ๊าาา! ต๋อง… เต็มรูเลยพี่… เสียวมากกก” เธอครางกระเส่า มือไม้เกาะขอบเคาน์เตอร์ไว้แน่น ดิ้นพล่านๆ รับเกรียวของความเสียวที่ฉันบรรจงกระแทกใส่ไม่ยั้ง

ภายในนั้นร้อนและตอดรัดจนฉันต้องหลับตา กล้ามเนื้อทุกส่วนเกร็งแข็งทุ่มเทแรงทั้งหมดลงไปที่สะโพก โยกกระแทกเข้าออกไม่เป็นจังหวะ มีแต่ความบ้าคลั่งของอารมณ์ดิบ น้ำรักของเธอไหลเยิ้มเปื้อนโคนลำหำของฉันจนลามเลอะต้นขาทั้งสองข้าง กลิ่นสาบหื่นของกิจกรรมทางเพศคละคลุ้งไปทั่ว

“พี่จะแตกแล้วต๋อง… อีกนิด… แรงๆ เลย” เธอหันมาอ้อนวอน ใบหน้าแดงก่ำ ดวงตาลอยขึ้นบนจนเห็นแต่ตาขาว

ฉันจับผมของเธอกระชากให้หน้าหงายขึ้น กระแทกซ้ำๆ หนักหน่วงและรัวเร็วขึ้น ในสมองว่างเปล่า มีแต่ความเงี่ยนที่กำลังจะถึงจุดเดือด รู้สึกถึงการบีบตัวถี่ๆ ของกล้ามเนื้อภายในของเธอ มันบีบรัดลำเอ็นของฉันราวกับจะดูดวิญญาณ

“แตก! แตกแล้วว่าน้ำผึ้ง!” เธอตะโกนลั่น ก่อนที่ร่างบางจะเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง ของเหลวอุ่นฉ่ำพุ่งทะลักออกมารดหัวบานใหญ่ของฉันจนทั่ว

“เชี่ย… ฉันจะแตกใส่ในมึงเลยนะอีพี่เลี้ยง” เสียงคำรามในลำคอของฉันดังขึ้น ฉันกระแทกกระทั้นอีกไม่กี่ทีก็ปลดปล่อยน้ำกามสีขุ่นข้นใส่เข้าไปในรูที่กำลังบีบรัดอยู่เต็มตรู เสียงครางดังลากยาวของเราทั้งคู่ดังขึ้นพร้อมๆ กัน กลิ่นคาวของน้ำกามผสมคลุ้งกับกลิ่นสาบหื่นอย่างน่าสยิว

ฉันซบหน้าลงบนแผ่นหลังที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อของพี่น้ำผึ้ง ทั้งคู่หอบหายใจแรงด้วยความเหนื่อย ลำหำที่ยังไม่ทันอ่อนตัวคาอยู่ในรูอุ่นๆ นั้น มันยังกระตุกเป็นพักๆ ปล่อยน้ำรักที่ยังคั่งค้างออกมา

“เสียวตูดจังเลยต๋อง” พี่น้ำผึ้งขยับก้นยั่วเย้าใส่ฉันเบาๆ “เดี๋ยวพอพ่อแม่กลับมาไม่รู้เรื่อง อย่าลืมทำการบ้านที่พี่สอนนะ” เธอหัวเราะคิก

ฉันไม่ตอบ ได้แต่ยิ้มกริ่ม พร้อมกับสวนสะโพกใส่เธออีกหนึ่งทีเป็นสัญญาณว่า ‘การบ้าน’ ที่ฉันสนใจมันมีแค่ในห้องนอนกับในครัวเท่านั้นแหละ